De eerste date

Mijn eerste date na dertien jaar ‘huwelijk’ was met een Libanees. Het was aan het einde van de middag toen ik langs de Singapore River liep. Ik kwam net bij de psychiater vandaan. Na drie sessies was duidelijk dat ik echt niet gek was. Eerlijk gezegd waren het drie dure sessies te veel. Want iedere vrouw weet wat het betekent als haar partner onredelijk onaardig tegen je begint te doen en ineens een weegschaal en een motor koopt.

Mijn hakken tikten over de straatstenen en ineens hoorde ik achter me:

‘Hey, pretty woman.’ Een kleine, kale maar gespierde man schonk me een grote glimlach. Hij kwam uit een café gelopen.
Ik liep door.
Na een paar minuten haalde de ‘pretty-woman’ man me in.
‘I would love to offer you a drink?’
Ik stopte. Drinken? dacht ik. Met een vreemde man?
O ja, dat kan gewoon weer. Flirten zag ik altijd als een niet gedekte belofte van seksuele gemeenschap. Ik had dertien jaar al heel wat niet gedekte beloftes gedaan, maar dat kwam omdat ik een vriend had.
‘You look like Heidi Klum. No, you are even more gorgeous then Heidi.’
Een compliment is het beste medicijn. Ik zweer het je.
Weer die rij witte tanden. Bruine ogen. Overdreven gespierd. Net onder zijn opgerolde shirtje zat een tattoo met een Arabische tekst. Hij was een totaal ander type man dan ik gewend was. Ik vond hem ergens best aantrekkelijk. Ergens. Maar ik kwam net bij de psychiater vandaan.
We dronken gin tonic en er ontstond een heel leuk gesprek. Hij was opgegroeid in Zuid-Afrika en wist veel van ivoorhandel, precies het onderwerp waarin ik me aan het verdiepen was voor mijn thriller De jacht, die zich in Congo afspeelt. We spraken opnieuw af.
Ik herinner het me nog goed: ik stond onder de douche, vlak voordat ik met de Libanees had afgesproken. Het scheermesje gleed langs mijn oksels en benen en vervolgens langs mijn ‘Veedjeedjee’.
God, hoe zag dat ding er eigenlijk uit?
En hoe zou een nieuwe man erop reageren? Dertien jaar trouwe dienst had beelden van eerdere vriendjes en die paar one-nightstands doen vervagen, herinneringen naar de achtergrond geschoven, laat staan dat ik wist hoe ze mijn ‘veedjeedjee’ vonden. Nooit erg bij stilgestaan ook.
Maakte het verschil met het feit dat ik geen kinderen had gehad?
Was de mijne nog wel verleidelijk genoeg?
En zou ik de eerste beste keer met een vreemde man kunnen klaarkomen? Zou ik me kunnen laten gaan?
En geslachtziektes? Ik zou zeker een condoom gebruiken, maar dan nog. Een homovriendje, tevens gynaecoloog, beweerde dat ‘bij ons hetero’s’ geslachtziektes meestal gewoon zijn te behandelen met antibiotica.
Geruststellend.
Ik pakte een spiegel en inspecteerde mijn geslacht. Ik dacht onwillekeurig aan Daphnes’s ontplofte egel. De enige beschrijving die is blijven hangen over een vagina.
Nee, ik zag geen ontplofte egel.
Een andere benaming schoot me te binnen. Ik hoorde mijn paardrij-instructeur nog roepen (een driftig, klein Frans mannetje):
‘Douw die mos-sel in het za-del!’
Om een doorsnee (what’s in the name) indruk te krijgen en mezelf gerust te stellen (of juist niet) surfte ik naar sites met afbeeldingen van verschillende mosseltjes. Ik lachte tevreden.
Er is niks mis met mijn ‘veedjeedjee’.
Ik sta in het appartement van de Libanees. in het appartement van de Libanees. Ik heb al twee glazen wodka achterovergeslagen om het nerveuze pubermeisje in mij de baas te zijn.
De Libanees neemt me op het vloerkleed. Best grappig. Ik denk aan een zwevend tapijt, terwijl hij alle aandacht voor mijn ‘teenage pussy’ heeft, zoals hij keer op keer hijgt. ‘Come on my dick’ zegt hij steeds. En ‘I am gone come all over you’.
Mijn ogen kan ik niet van zijn Arabische tattoo houden.
Hij komt klaar, ik niet. Veinzen doe ik niet aan. Ik moet gewoon wennen aan een andere man, aan andere gewoontes.
‘What means the Arab text on your arm?’ vraag ik als we bezweet naast elkaar liggen.
‘Zero boundaries.’
Ik lach. Die moet ik onthouden.
We spraken nog een paar keer af. ‘Einmal ist keinmal,’ zou Milan Kundera zeggen. Maar toen ik erachter kwam dat hij getrouwd was (zijn derde vrouw woont in Sydney) en hij vertelde dat hij helikopterlessen nam, zette ik een punt achter de Libanees.
Tja, ik kwam net bij de psychiater vandaan, weet je.

 

Lees ook het korte verhaal: De vrouw uit Havana van Patricia Snel.